Thursday, April 2, 2020
Wednesday, March 25, 2020
Tuesday, March 24, 2020
ΩΜΕΓΑ
Δημιούργησα ένα Ωμέγα με μια πλατεία μαύρη γραμμή και στον χώρο που περικλείει έφτιαξα με ακρυλικό στόκο ένα κεφάλι με λιτές γραμμές.
Το Ωμέγα είναι ένα ισχυρό συμβολικά γράμμα για το τέλος, την αιώνια σφραγίδα του κύκλου που τελειώνει με ένα κενό προς τα κάτω .
Στην αρχή δεν είχα συνειδητοποιήσει το σχήμα και μόνο όταν το ανάρτησα μια και το ζωγράφιζα σε τραπέζι εμφανίστηκε αμείλικτο με την νεκρική μάσκα στο εσωτερικό του να αποκαλύπτει την ματαιότητα
Sunday, March 22, 2020
Thursday, January 16, 2020
«Μικρή μου αγάπη, σκοτωμένο στήθος, πλαγιάζω στο
αδιέξοδο.
Φίλα το σάπιο κορμί, να γίνει καρπερή η σύλληψη.
Γέμισέ με, από το κορμί σου πλαγιάζω στο αδιέξοδο,
δίπλα στον παλιό πάγκο, στα σφαγεία της μοναξιάς.
Μ’ ακούει κανείς;
Πέρα από τα φώτα της πόλης, το κορμί μια τρύπα στο
σκοτάδι.
Ο ταξιδιώτης χρόνος, αιχμάλωτος στην πληγή, χτυπιέ-
ται να ξεφύγει.
Τα τελευταία σόλο του σαξοφωνίστα αδειάζουν της ελ-
πίδας το ποτήρι.
Και συ σαξοφωνίστα, άδειασέ μου τη γωνιά.
Δε σε έχω ανάγκη σαξοφωνίστα.
Άδειασέ μου τη γωνιά.»
αδιέξοδο.
Φίλα το σάπιο κορμί, να γίνει καρπερή η σύλληψη.
Γέμισέ με, από το κορμί σου πλαγιάζω στο αδιέξοδο,
δίπλα στον παλιό πάγκο, στα σφαγεία της μοναξιάς.
Μ’ ακούει κανείς;
Πέρα από τα φώτα της πόλης, το κορμί μια τρύπα στο
σκοτάδι.
Ο ταξιδιώτης χρόνος, αιχμάλωτος στην πληγή, χτυπιέ-
ται να ξεφύγει.
Τα τελευταία σόλο του σαξοφωνίστα αδειάζουν της ελ-
πίδας το ποτήρι.
Και συ σαξοφωνίστα, άδειασέ μου τη γωνιά.
Δε σε έχω ανάγκη σαξοφωνίστα.
Άδειασέ μου τη γωνιά.»
Subscribe to:
Posts (Atom)